Facebook
pinterest
issuu
LinkedIn
goodreads
spotify
instagram
letterboxd

Keşfedilmemiş, bilinmeyen yer ve düşünceler

Home
hakkımda | about me
seyahatler | trips
eskiz defterleri | sketchbooks
kolajlar | collages
projeler | projects
yazılar | writings
fotoğraflar | photos
filmler | films
kitaplar | books
hamur işleri
bi’ meşgale
bi’ fikrim var!
Contact

1

18 Eylül 2018 Return to: ‘mardin’ eskiz defterimFull resolution (1008 × 1375)

Image navigation

Düşlemeye dalan bir düş-kuran, gündelik yaşamın tüm “telaşesini” bir kenara ittiğinde, başkalarının kaygısından kaynaklanan kaygıdan kendini kopardığında, böylece gerçekten kendi yalnızlığının faili olduğunda, nihayet saatleri saymadan evrenin güzel bir yanını seyredebildiğinde, bu düş-kuran kendinde bir varlığın açıldığını hisseder. Böyle bir düş-kuran bir anda dünyayı düşleyen olup çıkar. Dünyaya açar kendini, dünya da ona kendini açar. Gördüğümüzün düşünü kurmadıysak, dünyayı asla iyi görmemişiz demektir. Düş-kuranın yalnızlığını artıran yalnızlık düşlemesinde iki derinlik birleşir, dünya varlığının derinliklerinden düş-kuranın varlığının derinliklerine kadar yankılanan iki derinlik çarpışır. Zaman askıya alınır. Zamanın dünü de yarını da yoktur artık. Düş-kuran ile dünyanın ikili derinliği yutar zamanı. Öyle muhteşemdir ki Dünya, artık orada hiçbir şey olup bitmez: Dünya kendi dinginliğinde durur. Düş-kuran, dingin bir Suyun karşısında dingindir. Düşleme, dingin bir dünya karşısında düş-kurarak derinleşebilir ancak. Düşlemeyi düşlemeye dalan filozof, dinginliğin ontolojisiyle tanışır. Dinginlik, Düş-kuran ile Dünyasını birleştiren bağdır. Böyle bir Huzurda, büyük harflerin psikolojisi oluşur. Düş-kuranın sözcükleri, Dünyanın isimleri olup çıkar. Büyük harfe adım atarlar. Büyür Dünya, dünyanın düşünü kuran insan da bir Büyüklük olup çıkar.

Düşlemenin Poetikası, Gaston Bachelard

Arama:

Yorum
Abone Ol Abone olunmuş
- terra incognita
- WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.